Boerin Joke

Mijn weg naar GulleGaard begon niet in de landbouw, maar in de zorg. Als opvoeder was ik op zoek naar zinvolle dagbesteding voor de gasten waar ik werkte. Ik merkte hoe werken met de handen, buiten in de natuur, rust en structuur brengt. Zo kwam ik stap voor stap uit bij landbouw.

Om te ontdekken of dit mijn richting was, werkte ik op verschillende biologische boerderijen via WWOOF (World Wide Opportunities on Organic Farms). Daar leerde ik hoe duurzame landbouw en gemeenschap hand in hand kunnen gaan. Terug in België wist ik dat ik mij verder wilde verdiepen in biodynamische landbouw.

Ik volgde de tweejarige opleiding bij Landwijzer, waar ik niet alleen leerde over bodemzorg, seizoensritme en biodiversiteit, maar ook begon te dromen van een eigen plek: een zelfoogstboerderij waar mensen zelf hun groenten kunnen komen oogsten en opnieuw verbinding maken met hun voeding.

Grond vinden bleek echter moeilijk en financieel onhaalbaar. Dankzij De Landgenoten, een organisatie die landbouwgrond vrijhoudt voor bioboeren in Vlaanderen, werd het mogelijk om deze plek te pachten.

In 2020 kreeg ik via Tom Kockx, oprichter van Het Kruisbos, de kans om hier als seizoensarbeider aan de slag te gaan. Ik leerde het veld kennen en eind 2021 mocht ik het overnemen.

We plantten hagen en bomen, versterkten de biodiversiteit en gaven het veld een nieuwe naam: GulleGaard.

GulleGaard is voor mij meer dan een zelfoogstboerderij.

Het is een ontmoetingsplek in wording. Ik droom van een plek waar verschillende mensen aan de slag kunnen, waar we samen koken in de veldkeuken, waar we workshops organiseren rond fermenteren, inmaken en bewaren, waar landbouw, zorg, educatie en gemeenschap samenkomen.